Menu Menu

هواساز

هواساز چیست ؟

هواساز یا همان هوارسان با نام لاتین airhandling از جمله معروفترین سیستم های تهویه مطبوع مرکزی می باشد که از فن ، فیلتر ، کویل های سرماشی و گرمایشی ، رطوبت زن و تجیهزات کنترلی تشکیل میشود. در هواساز ها عمل تهویه مطبوع با تنظیم همزمان دما ، رطوبت و همچنین تامین هوای تازه صورت می گیرد.

 

تشریح فرایند تهویه مطبوع در هواساز

  • کویل های گرمایشی هواساز معمولا با آب داغ یا بخار و کویل های سرمایشی با آب مبرد یا مستقیما با یک مبرد کار مکینند.
  • آبگرم دیگ یا آب سرد چیلر با توجه به نوع فصل وارد کویل ها مربوطه شده و هوای سرد یا گرم به وسیله فن از روی کویل عبو رمیکند
  • هوای برگشتی از درون اتاق ها از طریق کانال یا روش های دیگر به جعبه اختلاط رسیده و با هوای تازه fres air بیرون ترکیب میشود.
  • دستگاه هواساز معمولا با دو کانال رفت و برگشت به داخل ساختمان و با یک کانال تامین هوای تازه از بیرون ساختمان در ارتباط است.
  • عمل رطوبت زنی در هوارسان ها یا هواساز به توجه به شرایط و نوع کاربری انجام میشود.
  • عمل رطوبت گیری در هواساز ها به وسیله کویل سرمایشی صورت میگرد.

 

دسته بندی انواع هواساز و نحوه کنترل آنها

  • به طور کلی هواساز ها به دو دسته هوساز تک منطقه ای و هواساز های دو منطقه ای تقسیم بندی میشود.
  • منطقه یا زون ( (zoneدر انتخاب هوارسان ها به فضایی گفته میشود که دارای دما و رطوبت معین باشند.
  • در هواساز های تک منقطه ای ، تمام بخش های ساختمان تحت پوشش آن با دما و رطوبت یکنواخت است
  • در هوازساز های چند منطقه ای ، به کمک دمپر های مخصوص امکان هوادی به دما و رطوبت مخصوص وجود دارد
  • یعنی اگر فضایی با دو شرایط دمایی و رطوبت متفاوت نیاز داشته باشیم باید از هواسازهای چند منطقه ای استفاده کنیم.

طراحی و انتخاب هواساز برای مناطق مرطوب (شمال ، بندر عباس و مشابه)

طراحی و انتخاب هواساز برای اقلیم های خشک

مکانیزم کنترل دما در هواساز

  1. رویکرد کنترل و تنظیم دما در هوارسان ها و سیستم های تهویه مطبوع مرکزی باید از طریق تنظیم مقدار دبی آب سرد یا گرم صورت گیرد.
  2. کنترل دما در هواساز به وسیله شیر سه راه موتوری تدریجی و ترموستات کانالی انجام میشود.
  3. با نصب شیر سه راه موتوری ترجیحا تدرجی روی لوله مسیر رفت یا برگشت کویل سرمایشی یا گرمایشی (ترجیحا روی مسیر برگشت) مقدار دبی روردی به کویل تنظیم می گردد.
  4. این شیر سه راه موتوری از ترموستاتی که در کانال برگشت هواساز قرار گرفته است فرمان میگیرد.
  5. ترموستات کانالی منصوب در کانال برگشت ،باید در دمایی معین ست شود ،تا درمایی معین به شیر سه راه موتوری  فرمان باز شدن یا بسته شدن بدهد
  6. شیر سه راه موتوری تدریجی روی مسیر برگشت کویل سرد یا گرم به وسیله یک مدار بای پس نصب میگردد.
  7. آب خروجی از کویل سرد ،یا گرم که قصد برگشت به چیلر یا دیگ را دارد ، در صورت داشتن دمای کافی ، از طریق شیر سه راهه موتوری در مسیر رفت به کویل قرار مگیرد و مقداری از آن به دیگ یا چیلر وارد می شود.
  8. در واقع میتوان گفت کنترل دما در هواسازها و ایرواشر ها از طریق کنترل دبی آب سرد یا گرم صورت می گیرد

 

محاسبه ظرفیت  برودتی کویل سرمایشی هواساز

  1. اولین قدم برای محاسبه وانتخاب ظرفیت هواساز به دست آوردن بار برودت آن فضای مورد نظر می باشد.
  2. ظرفیت برودتی به ازای هر متر مربع از فضای موجود بین 400 تا 700 بی تی یو بر ساعت با توجه به اقلیم منطقه محاسبه میشود.
  3. بریا فضاهایی با حضور افراد مانند ، کتابخانه ، سالن های کنفرانس ، تالارهای عروسی ، سینما و اقلیم های مشابه به طور تقریبی به ازای هر 25 نفر یک تن تبرید در نظر بگیرید.
  4. مجموع دو بارهای فوق ،بار برودتی کویل سرمایشی دستگاه هواساز را تشکیل میدهد.

محاسبه ظرفیت  هوادهی هواساز

  1. ظرفیت هوادهی هواساز بر اساس ظرفیت برودتی کویل سرمایشی محاسبه می شود.
  2. عدد cfm  یا همان ظرفیت هوادهی هواساز ، مقدار هوایی اتس که باید  توسط فن دستگاه از کویل گذرانیده شود.
  3. در اقلیم های گرم و خشک و معتدل به ازای هر تن تبرید درحدود 450 تا 500 cfm در نظر بگیرید.
  4. در اقلیم های گرم و مرطوب مانند بندر عباس ، چابهار ، بوشهر و شمال کشور و … به ازای هر تن تبرید 600 تا 750 cfm در نظر بگیرید.

 

 

محاسبه و انتخاب فن هواساز

محاسبه افت فشار فن دستگاه هواساز

  1. افت فشار استایتک هواساز ، از طریق محاسبه افت فشار اصطکاکی در مسیری که بیشترین افت فشار با احتساب طول معادل وصاله ها به دست می آید.
  2. طولانی ترین مسیر لزوما دارای بیشترین افت نیست ، ممکن است در مسیر کوتاهتر تعداد بیشتری وصاله موجود باشد.
  3. تعیین افت فشار مقاوم ترین مسیر از طریق ضرب نرخ افت فشار اصطکاکی در طول مسیر بدست آمده ای که داری بیشترین وصاله است.
  4. تعیین افت فشار استاتیکی مناسب برای هوای خروجی از دریچه ها که معمولا بین 0.1 تا 0.15 اینچ آب است.
  5. افت فشار کویل های سرمایشی و گرمایشی از کاتنالوگ شرکت سازنده
  6. افت فشار قسمت های مخلتف هواساز ، فیلتر های آلومینیومی ، فیلتر های هپا و …
  7. در نهایت جمع موارد 2 تا 6 به عنوان هد یا ارتفاع فن هواساز

 

دسته بندی انواع دستگاهای هواساز با توجه به نوع کاربری

  1. هواساز های بیماستانی (اصطلاحا به آن هواساز هایژنیک می گویند)
    هواساز های استخری (کاربری اصلی ها به عنوان رطوبت گیری است )
  2. هواساز های سالن کنفرانس(تک منطقه با کویل سرمایشی )

 

پارامتر های لازم برای انتخاب هواساز از روی کاتالوگ

  1. اولین مقدار برای انتخاب هواساز داشتن cfm  و fpm  است
  2. پارمتر fpm ، سرعت عبور هوا از روی کویل می باشد که در حدود 500 fpm در نظر گرفته شود.
  3. پارمتر EDB :درجه حرارت ورودی خشک معمولا 100 درجه فارینهایت Chilled water
  4. پارمتر EWB :درجه حرارت ورودی خشک معمولا 75 درجه فارینهایت Chilled water
  5. پارمتر LVG  :درجه حرارت خروجی از کویل سرد ، بسته به تعداد ردیف های کویل از 63 تا 54 درجه فارینهایت
  6. تعداد ردیف های کویل معمولا 4 ردیف کویل برای ملاحظات اقتصادی در نظر میگریند
  7. هرچه تعداد ردیف کویل های بیشتر باشد ظرفیت برودتی دستگاه بیشتر و پارامتر LVG  دمای پایینتری دارند.

انتخاب هواساز برای استخرهای قهرمانی

انتخاب هواساز بیمارستانی یا هواساز هاِِیژنیک

نکات انتخاب هواساز برای مناظق و اقلیم های گرم مرطوب